قضاوت کردن بد است، مگر اینکه خوبم را بگویی

یک لحظه به آن فکر کنید. در دنیایی که همه از قضاوت نکردن دیگری صحبت می‌کنند، خودمان تا چه اندازه می‌خواهیم قضاوت نشویم؟ اصلا چرا دکمه لایک از فرندفید به فیس‌بوک آمد و تا این اندازه همه‌گیر شد؟ چرا بسیاری از ما برای دیگران می‌نویسیم تا نوشته‌مان خوانده شود با اینکه می‌دانیم با مقایسه و در نهایت قضاوت شدن است که حرفمان معنی پیدا می‌کند ولی آخر نوشته اضافه می‌کنیم که قضاوت نکنید؟