Compromissen zijn (uiteraard) een stap vooruit tov alleenheerschappij/ dictatuur/ … maar verre van optimaal om problemen op te lossen. Startpunt: "een standpunt" = een verklaring die 1 consistent geheel is van ...

1. Wat er moet gekozen worden/ en wat niet
2. Hoe die keuze moet geïmplementeerd worden (uitgevoerd worden)
3. Waarom dat dat zo moet gebeuren en niet op een andere manier

Een standpunt is dus veel dieper en breder dan bijvoorbeeld: ik vind blauw de mooiste kleur die er is

De essentie van een compromis: dat consistent geheel uit elkaar rafelen en hercombineren met delen die je uiteen rafelt uit iemand anders zijn standpunt

Het probleem

• Niemand herkent het nog als een consistent geheel waar ze van overtuigd zijn dat het gaat werken
• Niemand leert iets bij, het was niet datgene waar jij van overtuigd bent
• Het hele proces begint van nul af aan, kennis groeit niet mee

Wat is beter:

• Een consistente, complete verklaring de kans geven om getest te worden

• Een verklaring waarvan minsten 1 iemand overtuigd is dat ze gaat werken

  • Autonomie (maar via samenwerking verbeterd of verrijkt)
  • Als het faalt, leert je er uit, want het was uw overtuiging in zijn geheel