หลายต่อหลายครั้งในชีวิต คุณน่าจะเคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่คำพูดดูจะไม่เพียงพอหรือไม่มีความหมายแม้แต่น้อย พูดไปก็ไม่รู้เรื่อง พูดไปก็ไม่มีใครฟัง พูดไปก็มีแต่จะนำพาความวุ่นวายมาสู่ชีวิต แต่คุณเคยหยุดแล้วคิดสักนิดไหม ว่าถ้าวันนี้คุณต้องแก้โจทย์ข้อหนึ่ง เป็นโจทย์ที่จะกำหนดอนาคตของคุณบนโลกใบนี้ ความสำเร็จ ความร่ำรวย และทุกอย่างที่คุณปรารถนาขึ้นอยู่กับคำตอบของคุณ คุณจะมีคำตอบสำหรับโจทย์นั้นว่าอย่างไร โจทย์นั้นคือ “อะไรคือของขวัญที่มีค่ามากที่สุดที่คุณสามารถมอบให้คนอื่นได้?” ผมจะบอกให้ว่ามันไม่ใช่สิ่งของ เงินทอง หรือวัตถุอะไรเลย มันเป็นอะไรที่เรียบง่ายมากๆ ที่ชื่อ “การรับฟัง” แต่ไม่ใช่การฟังให้ผ่านหูเหมือนที่คนส่วนใหญ่กำลังทำอยู่ มันคือการฟังโดยไม่มีความคิดเห็นหรือการตัดสินใดๆ ตอนนี้ผมจะพาคุณย้อนเวลากลับไปที่นิวยอร์คช่วงปี 1960 บนถนนเต็มไปด้วยฝูงชนมหาศาลที่กำลังทำกิจวัตรประจำวันของพวกเขา ถนนที่เต็มไปด้วยเสียงตะโกนขายของ เสียงพูดคุย เสียงรถ และเสียงรถไฟ ท่ามกลางความวุ่นวายนี้ นักข่าวหนุ่มคนหนึ่งนาม สตัดส์ เธอร์เคล นักข่าวที่ภายหลังได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ในปี 1985 กำลังทำงานของเขาอยู่ สตัดส์ไม่ใช่นักข่าวทั่วไป เขามีวิธีการทำงานที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง เขาไม่พยายามหาข่าวเด็ดเรื่องต่อไปหรือพยายามทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่เพื่อหลอกล่อให้ผู้คนอ่านสิ่งที่เขาเขียน เขาโฟกัสในเรื่องที่ไม่มีนักข่าวคนไหนทำมาก่อน เขาฟัง… เขาใช้เวลาฟังคนทั่วไป คนที่เดินไปเดินมาบนถนนในเมืองนิวยอร์ค คนที่ไม่ได้มีบทบาทอะไรในสังคม เขาตั้งใจฟังคนเหล่านั้น ในหนังสือขายดีของเขา “Working” เขาเพียงแค่อนุญาตให้ผู้คนจากทุกแขนงอาชีพพูดเกี่ยวกับงาน ความฝัน ความหวัง และชีวิตในแต่ละวันของพวกเขา เขาได้ไอเดียและเรื่องราวดีๆจากการฟังคนเหล่านั้นพูดถึงชีวิตของพวกเขา ไม่ใช่เพราะเขาถามคำถามเก่งหรือเป็นคนคุยเก่ง แต่เพราะเขาฟัง ตั้งใจฟัง […]