یکی از مهمترین عواملی که ما را پریشان خاطر و مضطرب میسازد، احساس تقصیر از خطاهایمان است حتی وقتی به صورت خودآگاه، نسبت به این خطاها هشیاری نداریم. اما ضمیر ناخودآگاه ما از احساس تقصیر معذب است. عذاب وجدان داریم، اما ناخودآگاه میکوشیم این حس تقصیر را سرکوب کنیم و در ضمیر ناخودآگاه خود مدفون سازیم.
اما وقتی نزد عیسی میآییم و یقین مییابیم که او همۀ گناهان ما را با خون خود بخشیده است، احساس آزادی و رهایی میکنیم. عذاب وجدانمان از میان میرود. دیگر چیزی در گوشههای پنهان ضمیر ناخودآگاهمان، ما را معذب نمیسازد. رهایی مییابیم و احساس آزادی میکنیم. بار سنگینی از دوشمان برداشته میشود و با فراغ بال زندگی میکنیم.
این همان آرامش در مسیح، و یک احساس عملی و واقعی است که در پادکست امشب رادیوپارس به آن خواهیم پرداخت…