چهار ماهی است که از نمایش عمومی فیلم «دانکرک» میگذرد و ساکنین بریتانیا - و چه بسا سینمادوستان چند کشور دیگر- همچنان میتوانند فیلم را روی پرده سینما ببیند. این فیلم که همچون سایر فیلمهای «کریستوفر نولان» نظرهای موافق و مخالف طرفداران و منتقدان را برانگیخته، بهدلایل متعددی از بخت های مسلم جوایز مراسم اسکار پیشرو در چند ماه آینده بهحساب میآید. از همین رو به دلیل ویژگیهای «دانکرک» و اهمیت و جایگاه آن بین سایر آثار نولان در شصتمین برنامه از مجموعه پادکستهای «ابدیت و یک روز»(پنج آبان، سال نود و شش) با دوتن از نویسندگان سینمایی و سینمادوستان حرفهای، آقایان «مهدی امیدواری» (که پیشتر با مجلههای «فیلمخانه» و «سینما-چشم» همکاری داشتند) و «رضا رادبه» (که برای روزنامههای «شرق» و «اعتماد» مینوشتند) به گفتو گو نشستهایم .
▫️تدوین پادکست : محمد شکیبا
▪️قطعات موسیقی به کار رفته در این پادکست:
«رقص گدایی» از ساختههای گروه «کلزماتیکس» و برگرفته شده از آلبوم موسیقی «جنزده»
بخشهایی از موسیقی متن فیلم «دانکرک» ساخته «هنس زایمر»
بخشی از موسیقی عنوانبندی پایانی فیلم «دانکرک» ساخته «هنس زایمر»، «بنجامین والفیش» و «ادوارد الگار»
https://t.me/EternityAndADay/341