پادکست حاضر به مقالهی «دستورکار: دموکراسی و گسترش دموکراسی» اختصاص دارد. نویسنده معتقد است «گرفتاریهای اقتصادی ایران امروز هرچه باشد من بر آن گمانم که اساسیترین مشکل تاریخی جامعهی ما خودکامگی و استبداد است و به باور من باید برای تخفیف و حذف آن بیشتر میکوشیدیم. بررسی آن چه که نکردهایم اگرچه همچنان آموزنده است ولی تغییری در وضعیت موجود نمیدهد.»
براساس دادههای مرکز آمار ایران طی دورهی 1372 تا 1392 بهای زمین 107 برابر، بهای مسکن 76 برابر و اجارهبهای مسکن (در تهران) 61 برابر افزایش داشته و همهی این نرخها بهشدت بالاتر از رشد سطح عمومی قیمتهاست. این جنون سوداگری در اقتصاد ایران حاصل چیست؟
در مقام فمینیست همواره تصورم این بوده است که با جنگیدن برای رهاسازی زنان دارم جهان بهتری میسازم ـ جهانی برابرتر، دادگستر و آزاد. اما این اواخر شروع کردهام به نگران شدن دربارهی این مسئله که آرمانهایی که پیشروان فمینیسم طراحشان بودند یکسره در خدمت هدفهای دیگری قرار گرفت هاست. بهخصوص از این ناراحتم که نقد ما از تبعیض جنسی اینک وسیلهای شده برای توجیه شکلهای نوین نابرابری و استثمار.
چرا کاپیتالیسم و فمینیسم نمیتوانند همزیستی داشته باشند؟ / نیکول اِیشاف، ترجمهی شادی انصاری