در این شماره ما از تعطیلات ِ زمستانی بازمی‌گردیم و با شما می‌گوییم که شماره‌ی هفدهم را دربه درتر از باد ضبط کرده‌ایم. با فرهاد کودکانه می‌خوانیم و می‌خوانیم از هر آنچه که باید بهانه‌ای می‌شد تا زمستان را سر کنیم.

با زنان ِ کارگر کارخانجات نساجی همراه می‌شویم و تاریخ ِ هشت مارس را روایت می‌کنیم. به تهران می‌آییم، از هشت مارس ۵۷ می‌گوییم و از بازگرداندن زنان به خانه‌ها، و از بازگشت دوباره‌شان به خیابان‌ها و سرانجام دوباره از استودیوی رادیو سر در می‌آوریم.

از جشنی که نداشتیم می‌گوییم. از تلاش‌ها برای ِ دیدن ِ دنیای برابر و بدون تبعیض با دستگاه «فموسکوپ» و سرانجام با روایت‌هایی ساده از مردانی همراه می‌شویم که قربانی مردسالاری بودند، بی‌آنکه بدانند.

با گزارش ساموئل میرانتین از اجرای مشترک پیتر بروک و اشتوکهاوزن در جشن هنر شیراز همراه می‌شویم و از نوری می گوییم که به قبر پدر بعضی‌ها تابید. و در پایان آخرین درود‌های سال نود را به کسانی خواهیم فرستاد.

فراموش نکنید که «بن لادن و جرج بوش هر دو علیه مردمان فقیر و زنان، هم پیمان بودند». بشنوید، با ما همراه شوید و با ما بمانید؛

تاریخ انتشار؛ ۲۷ اسفند ۱۳۹۰