در این شماره ما روایتگری میکنیم. این بار از «استودیو پویان» جایی زیر پونز ِ نقشهی تهران. در شامگاه ِ ۱۹ بهمن ۱۳۹۰ از سحرگاه ِ ۱۹ بهمن سیاهکل میگوییم و از بهمن ۵۷ و بهمنهای دیگر. در جنگلهای دیلمان با نعرهی ببرهای عاشق همراه میشویم، و به برافروختن آتشها در کوهستانها سوگند یاد میکنیم. با میهن از خون ِ بیژن میگوییم که ستاره گشت تا شکوه ِ روشنی فردا شود. در ادامه از مردی خواهیم گفت که مرگ را سرودی کرد پر طبلتر از زندگی و با صدای ِ مادر اسحاقی شعری را میشنویم که سالها قبل از «رادیو میهنپرستان» به یاد شهدای سیاهکل خوانده شده بود.
در ادامه روایتهای ِ فتح ِ رادیو در بهمن ۵۷ را مروری میکنیم تا به نام «قاسم سیادتی» برسیم. با سرودآوران سپیده از روز ِ سرکوب استبداد میگوییم. روز ِ جمهوری و آزادی. به یاری گنجینهی روایات خفته در سینهها، راوی کسانی میشویم که سهمشان در انقلاب را کسی ندید. با علیشاه مولوی از چیزهایی میگوییم که شکستیم تا از مسیر آزادی به میدان ِ عدالت برسیم. شما میدانید که کسانی در ایستگاه غنائم پیاده شدند.
در پایان خبرنگار واحد حاشیهی خبر از چیزهایی میگوید که شوخیبردار نیستند و ما درودهایی خواهیم فرستاد به راویان بهاران.
فراموش نکنید که «پیروزی ِ مردم مبارک است. پس مراقب خودتان، پیروزیها و شکستهایتان باشید» بشنوید، با ما همراه شوید و با ما فریاد بزنید؛
تاریخ انتشار؛ ۲۰ بهمنماه ۱۳۹۰