در این شماره ما یک ساله می شویم. از آشیانه پر می گیریم و از خودمان می گوییم. از چرایی انتخاب رادیو با شما خواهیم گفت. سپس خاطره تولد رادیو فنگ را بازگو خواهیم کرد. با سرک کشیدن در شماره های پیشین از آنچه که به دنبالش میگشتیم خواهیم گفت. در پاسخ به انتقادات از فکرها، خشم ها و محدودیت هایمان میگوییم وتفاوت های کارمان با بازی فوتبال را شرح می دهیم.

در ادامه خواهید شنید که چگونه می توان رخوت شخصی را به کاری جمعی بدل کرد و فردیت افسرده را نجات داد. سپس باز هم تاکید خواهیم کرد که حرفه ای نیستیم و حرفه ای نخواهیم شد. در گزارشی که در آن صدای شدید زدن “ر” به گوش می رسد توضیح می دهیم که چگونه کاری که انجام می دهیم بسیار ساده است. خبرنگار واحد حاشیه خبر با خشم و اندوه از همزمانی تولد رادیو فنگ با تولد دیگری گزارش می دهد. در پایان بازهم درودهایی می فرستیم و یادهایی می کنیم.

فراموش نکنید که “رادیو لزوما قرار نیست چیزی سرگرم کننده و دل نشین باشد. به خصوص وقتی قرار است شلیک هم بکند.” باز هم بشنوید و بیشتر با ما بگویید.

تاریخ انتشار : ۳۰ مهر ۹۱