Vondoag läs wie en Markus 16:1-8, wua eene Grupp von Frues sikj reed moaken toom no daut Grauf gonen, wua Jesus wort nennjelajcht, wäajen see wullen Jesus ensaulwen met scheenrikjende Eelj. See hauden verhäa nich Tiet jehaut, wiels daut wia meist däm Sabat, aus Jesus storf, un aum Sabat sellen de Juden kjeene Oabeit doonen. Dit wia nu aul dän dredden Dach von don, aus Jesus storf, un see jinjen tiedich Zemorjes no daut Grauf. Aus see bat doa kjeemen, sagen see daut de Steen, waut daut Grauf sull too hoolen, wajchjerolt wia. Aus see em Grauf nennjinjen, sagen see een Enjel setten, wua Jesus sien Kjarpa haud jeläajen, un hee vetald an daut Jesus wia nich mea doa; hee wia oppjestonen! Dit sull je doch an eene groote Freid jäwen, oba see wieren vewillat, un wisten nich waut see sullen doonen.