Words: FadaeiMusic: Mahdyarنونتون تره چون دل ما خونهدست ما تو دست هم‌دیگه‌ست، دست تو باتومهگفتی آدم‌بده‌ست ولی نگفتی بچه‌ی کانونهکیرم تو قانونتبا اینکه آتیشم، رفیقم بارونهبی‌کسی کشنده‌س، بدتر از طاعونهگلوله دارومهانگار بمب هسته‌ای خوردیم، همه‌چی آرومهفدائی هزار تا چشم داره مثل طاووسهتل ستاره‌هاست آگاهی شاپوریه دونه کفش دوختی برامون، صد تا پاپوشلب پرده‌ی زبانه، همه‌مون خاموشبه سیم سنتورمون نمی‌خوره مضرابفرو می‌ریزیم مثل ارگ بم کرمانبا لقمه‌ی حروم روزه‌مون می‌شه افطاردلمون سیاهه، دست داده بامون شیطانپرنده گم می‌شه انگار آسمون پاره‌ستتو قفس زندونیه عقربه‌ی ساعتاکسیژن تو سینه و کلمه تو کاغذ حبسهشیکم زمین بزرگه، واسه همه‌مون جا هستمردم چشمای ما غمگینمثل شمع آب می‌شه قندیلبا بنز اومدن از سن فروزان و فردینولی رد می‌شه از رو عاشقا ورقای تقویموقتی که کفتارا حلقه می‌زنن دورت می‌فهمی از جنازه تغذیه می‌کنه خاک کُرهبچه‌ی آتیشیم ما نمی‌کنیم توبهبرق خنجرمو دیدی فکر کردی صبحهبیت می‌گم دود بلند می‌شه از کله دماوندواسه بچه‌های خیابون برف ملافه‌ستمی‌خوره پر علامت به کف آسفالتانگار رو ساعدم نشسته همای سعادتقاطی می‌شه دود طوسی حشیش و رباعیایه موتوری میاد سراغت با دو تا کلاه‌سیامچ دستت می‌افته رو زمینخیابون بی‌رحمه، امون از جداییاپرنده گم می‌شه انگار آسمون پاره‌ستتو قفس زندونیه عقربه‌ی ساعتاکسیژن تو سینه و کلمه تو کاغذ حبسهشیکم زمین بزرگه، واسه همه‌مون جا هست