🔺تاریخ فلسطین بعد از تبعید یهودیها
🔹رومیها پنجمین قدرتی بودند که درطول دوهزار سال استقرار یهودیها در سرزمین فلسطین آنجا را تصرف نمودند. با این تفاوت که آمدن آنها به فلسطین به دوهزارسال سکونت یهودیها در آنجا پایان بخشید. رومیها نه تنها به اقامت یهودیها در فلسطین پایان بخشیدند بلکه اجازه هیچ مسافرتی حتی برای زیارت هم بآنها نمیدادند.
🔹تعداد کمی یهودیهای بسیار مؤمن سعی میکردند در فلسطین زندگی کنند. تعداد آنان حداکثر 15درصد جمعیت فلسطین بیشتر نمیشد. اگرچه یهودیها همچنان یهودی باقی ماندند اما زندگی در فلسطین بعنوان سرزمین موعود یا مقدس بعنوان بخشی از اعتقادات یهودیت بتدریج منتفی شد.
🔹بازگشت به فلسطین هجده قرن بعد مطرح گردید، آنهم نه به انگیزههای دینی بلکه بواسطه تحولاتی که در اروپای قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم اتفاق میفتاد.
🔹در قرن هفتم قدرت جدیدی توانست به قریب هشتصد سال فرمانروایی رومیها بر فلسطین پایان بخشد. قدرت جدید اعراب بودند که در سایه ایدئولوژی نیرومندی بنام اسلام در زمان خلیفه دوم مسلمین عمربنخطاب توانستند تمامی خاورمیانه، مصر و شمال آفریقا، بینالنهرین و ایران تا شبهقاره هند را تصرف نمایند. فرمانروایی مسلمین بر فلسطین بمدت پنج قرن بطول انجامید.
🔹از اواخر قرن یازدهم صلیبیون یا جهادگران مسیحی برای بازپسگیری آنچه که آنان "سرزمین مقدس" مینامیدند از مسلمین، از اروپا براه افتادند. در ابتداء آنان موفق به تصرف فلسطین شدند اما مسلمین با نیرویی جدید موفق به بازپسگیری مجدد فلسطین شدند. دست بدست شدن فلسطین میان مسلمین و مسیحی ها چندین بار دیگر اتفاق افتاد تا سرانجام در اواسط قرن سیزدهم مسلمین پس از تصرف فلسطین بنادر مشرف بر دریای مدیترانه را تخریب کردند تا اروپاییها نتوانند از دریا به فلسطین نزدیک شوند.
🔹نیم قرن بعد مملوکها که قبائل مسلمانشده ترکنژاد آسیای میانه بودند، موفق شدند مصر و فلسطین را متصرف شوند. مملوکها یکقرن و نیم بر فلسطین حکمرانی نمودند تا قدرت جدیدی که ترکان عثمانی بودند، در اواسط قرن پانزدهم موفق به تصرف فلسطین از مملوکها شدند. ترکان عثمانی بمدت پنج قرن تا جنگ جهانی اول، فلسطین را در تصرف داشتند.
🔹در سال ۱۹۱۷ و با شکست عثمانیها، فلسطین تحت قیمومیت انگلستان درمیاید تا۳۱ سال بعد در سال ۱۹۴۸ مجمع عمومی سازمان ملل رأی به تقسیم فلسطین به دو بخش یهودی و عرب میدهد.