نوادگان حضرت ابراهیم ( ع ) در سرزمین کنعان یا فلسطین امروزی در حدود ۴۰۰ سال بعد از رحلت حضرت ابراهیم زندگی کردند . در طی این مدت هزاران تن از ساکنین کنعان به آیین جدید یعنی پرستش خدای نادیده روی آوردند . شماری از یهودی ها را می بایستی شهر نشین یا درست تر گفته باشیم اسکان یافته توصیف نماییم و بسیاری دیگر زندگی عشایری ، چادرنشینی و شبانی داشتند . در طی این مدت آنان نه حکومت و نه دولتی گسترده از خود نداشتند . ضمن آنکه در هر نقطه ای از کنعان که به سر می بردند ، چه اسکان یافته و چه چادرنشین ، یک گروه مشخصی به شمار می آمدند . روابطشان با دیگران خوب بوده ، یا دست کم پرتنش و با درگیری و زد و خوردهای مفصل و طولانی همراه نبوده . آنان معترض دیگران نمی شدند و در مقابل نیز کسی هم معترض آنان نمی بود ، چه قدرت ها و دسته جات صحرانشین و چه قدرت های نواحی اسکان یافته یا به تعبیری آنچه که معادل حکومت های امروزی محسوب می شده است . پیوستن گروه هایی از سایر مردمانی که در این مقطع در کنعان زندگی می کرده اند به یهودی ها و پرستش خدای نادیده مبین این واقعیت است که یهودی ها در مجموع به عنوان یک گروه یا جماعت محترم شناخته می شدند و ...