ข้อพระคัมภีร์: เศคาริยาห์จึงทูลทูตสวรรค์ว่า “ข้าพเจ้าจะรู้แน่ได้อย่างไร เพราะข้าพเจ้าก็ชราและภรรยาก็อายุมากแล้ว” ฝ่ายทูตสวรรค์นั้นจึงตอบว่า “เราคือกาเบรียลซึ่งยืนคอยรับใช้อยู่หน้าพระพักตร์พระเจ้า และทรงใช้ให้มาพูดกับท่านและนำข่าวดีนี้มาแจ้ง นี่แน่ะ เพราะท่านมิได้เชื่อถ้อยคำของเราถึงเรื่องที่จะบังเกิดขึ้นตามกำหนด ท่านก็จะเป็นใบ้ไปจนถึงวันที่การณ์เหล่านี้จะสำเร็จ” (ลูกา 1:18-20) เห็นได้ว่าเศคาริยาห์… ไม่กระตือรือร้นเท่าไหร่นัก คำพูดแรกของท่านแสดงให้เห็นความสงสัย “ข้าพเจ้าจะรู้แน่ได้อย่างไร เพราะข้าพเจ้าก็ชราและภรรยาก็อายุมากแล้ว” แหม คุณลืมไปแล้วหรือว่าคุณกำลังพูดอยู่กับทูตสวรรค์ คุณต้องการหลักฐานอะไรอีก ข้าพเจ้าเดาว่านั่นไม่ใช่คำตอบที่กาเบรียลคาดเอาไว้ มนุษย์นี่พิกลจริงๆ ดังนั้น ทูตสวรรค์จึงทำสิ่งที่เทียบได้กับการล้วงเอาบัตรประจำตัวของตนออกมาและยื่นตำแหน่งสำคัญที่เหมาะสมให้กับเศคาริยาห์ดูพร้อมกับพูดว่า “คุณไม่เชื่อคำพูดของผมเหรอ ดีล่ะ ต่อไปนี้คุณจะพูดไม่ได้ จนกว่าจะถึงวันนั้นที่คุณเห็นว่าคำพูดเหล่านี้สำเร็จเป็นจริง” ผลลัพธ์คืออะไร คำพูดเดียวที่มีอยู่ในบ้านของเศคาริยาห์ในช่วงเก้าเดือนต่อมาคือคำพูดของภรรยาของท่าน... Continue reading