ข้อพระคัมภีร์: ครั้นครบแปดวัน เป็นวันให้พระกุมารนั้นเข้าสุหนัต เขาจึงให้นามว่าเยซู ตามซึ่งทูตสวรรค์ได้กล่าวไว้ก่อน เมื่อยังมิได้ปฏิสนธิ์ในครรภ์ เมื่อถึงเวลาทำพิธีชำระตัวตามธรรมบัญญัติของโมเสส เขาจึงนำพระกุมารไปยังกรุงเยรูซาเล็มจะถวายแด่พระเป็นเจ้า ตามที่เขียนไว้แล้วในธรรมบัญญัติของพระเป็นเจ้าว่า “บุตรชายทุกคนที่เบิกครรภ์ครั้งแรก จะได้เรียกว่าเป็นบุตรที่ถวายแด่พระเจ้า” และถวายของบูชาตามที่ได้ตรัสสั่งไว้แล้วในธรรมบัญญัติของพระเป็นเจ้า คือ นกเขาคู่หนึ่งหรือนกพิราบหนุ่มสองตัว (ลูกา 2:21-24) เราระลึกว่าการเข้าสุหนัตของพระเยซูมีเหตุผลสำคัญข้อหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่พระองค์ทรงอยู่ภายใต้ธรรมบัญญัติของพระเจ้าอย่างเป็นทางการ ธรรมบัญญัตินี้เป็นระบบอันซับซ้อนของกฎเกณฑ์และพิธีกรรมที่พระเจ้าทรงมอบให้กับโมเสสสำหรับคนอิสราเอล กฎเกณฑ์นี้แสดงให้ประชาชนเห็นถึงวิธีการนมัสการและการติดต่อสัมพันธ์กับพระเจ้า บัดนี้ ในขณะอายุครบแปดวัน พระเยซูพระบุตรของพระเจ้าทรงกำลังทำหน้าที่เหล่านี้และเราเห็นว่าพระองค์ทรงทำหน้าที่นี้อีกครั้งหนึ่งที่พระวิหารเมื่อพระองค์ทรงมีอายุครบสี่สิบวัน ทำไมสิ่งเหล่านี้จึงมีความสำคัญ เหตุผลก็เพราะว่าพระเยซูทรงทำสิ่งเหล่านี้แทนเราแม้กระทั่งในสภาพของทารก และมิใช่เพียงแต่พิธีเฉลิมฉลองต่างๆ ในพระวิหาร แล้วพระบัญญัติสิบประการล่ะซึ่งเป็นกฎเกณฑ์ที่เราทุกคนรู้ว่าเราควรทำตามและเป็นสิ่งที่เราทุกคนไม่ได้ทำตามอย่างครบถ้วน แล้วความล้มเหลวประจำวันของเราในเรื่องความรัก ความอดทน... Continue reading