ข้อพระคัมภีร์: ครั้นเฮโรดเห็นว่าพวกโหราจารย์หลอกท่าน ก็กริ้วโกรธยิ่งนัก จึงใช้คนไปฆ่าเด็กผู้ชายทั้งหลาย ในบ้านเบธเลเฮมและที่ใกล้เคียงทั้งสิ้น ตั้งแต่อายุสองขวบลงมา ซึ่งพอดีกับเวลาที่ท่านได้ทราบจากพวกโหราจารย์นั้น ครั้งนั้นก็สำเร็จตามพระวจนะที่ตรัสโดยเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะว่า ได้ยินเสียงในหมู่บ้านรามาห์ เป็นเสียงโอดครวญและร่ำไห้ คือนางราเชลร้องไห้คร่ำครวญเพราะบุตรทั้งหลายของตน นางไม่รับฟังคำปลอบเล้าโลม เพราะบุตรทั้งหลายนั้นไม่มีแล้ว (มัทธิว 2:16-18) มีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่มีใครบนโลกใบนี้สามารถอธิบายได้เพราะสิ่งเหล่านั้นชั่วร้ายมาก เราไม่สามารถพูดเพื่อเอาตัวรอดหรือเพื่อลดทอนความร้ายแรงและฝืนทนต่อความชั่วร้ายเหล่านี้ได้ สิ่งเดียวที่เราทำได้คือการร้องไห้คร่ำครวญต่อพระเจ้าเมื่อความชั่วร้ายเหล่านี้เกิดขึ้น ความตายของเด็กในเบธเลเฮมคือหนึ่งในความชั่วร้ายเหล่านั้น เรามีความชั่วร้ายที่เหลืออดเหลือทนของเราเองเช่นกัน และเราร้องทูลต่อพระเจ้าเมื่อสิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น การอธิบายความชั่วร้ายเหล่านี้ด้วยเหตุด้วยผลเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ ไม่มีอะไรจะทำให้ความชั่วร้ายเหล่านี้เป็นสิ่งที่ทนรับได้ เราต้องการให้ใครบางคนมาทำลายสิ่งเหล่านี้ นั่นคือ เราต้องการพระผู้ช่วยให้รอดผู้จะทรงทำลายอำนาจของความชั่วร้ายอย่างถูกจุดที่มาของมันเพื่อว่าความชั่วร้ายนั้นจะไม่มีอำนาจครอบงำอีกต่อไป นั่นคือภารกิจของทารกคนสุดท้ายแห่งเบธเลเฮม ซึ่งได้แก่พระเยซูพระผู้ช่วยให้รอด พระองค์ทรงหนีพ้นคมดาบในวันนั้น แต่ไม่ใช่เพื่อพระองค์... Continue reading