“เผ่าพันธุ์ของโลกที่อยู่ไกลสุดโพ้น ดวงสุริยาจะส่องจากฟ้าสวรรค์มาบนใบหน้าที่อ่อนระอา คนเหล่านั้นจะวิ่งมาด้วยความกระตือรือร้นโดยไม่เหน็ดเหนื่อย สู่ความสว่างของพระองค์ด้วยใจยินดีโดยปรารถนาความสว่างนั้นที่สาดส่องมาเหนือเขาจากเบื้องบน “เงยหน้าของเจ้าขึ้นในความพิศวง ดูเถิด บรรดาประชาชาติชุมนุมกันที่นั่น เขาเป็นไทจากความบาป โลกได้ยินถึงเรื่องราวของพระองค์ บุตรชายของโลกเข้ามาสู่สง่าราศีของพระองค์ บุตรสาวของโลกรีบเร่งมาดูความสว่างของพระองค์” เราคุ้นเคยกับการเห็นประเทศต่างๆ คุกคามกันหรือทำสงครามกัน ดังนั้น เราอาจมองด้วยความพิศวงเมื่อบรรดาประชาชาติชุมนุมกันเพื่อเสาะหาสันติภาพหรือค้นหาคำตอบต่อปัญหาทางเศรษฐกิจร่วมกัน ประเทศต่างๆ ชุมนุมกันเพื่อร่วมมือในการสำรวจแผ่นดินโลก หรือสำรวจอวกาศ หรือเพื่อพัฒนายารักษาโรคต่างๆ สิ่งนี้อาจไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก แต่สิ่งนี้เป็นการอัศจรรย์ที่เห็นประเทศต่างๆ ทำงานร่วมกันในขณะที่เขาแสวงหาทางออกต่อปัญหาต่างๆ ร่วมกัน บทเพลงของเราเฉลิมฉลองความพิศวงที่อยู่เหนือสิ่งใดๆ ที่เราจินตนการด้วยการมองไปสู่วันเวลาเมื่อผู้คนจากทั่วโลกจะ “วิ่งมาด้วยความกระตือรือร้นโดยไม่เหน็ดเหนื่อย” เพื่อชุมนุมกันสำหรับเหตุผลข้อใหม่ บรรดาประชาชาติจะไม่มาเพื่อทำสงครามกัน หรือเพื่อแสวงหาพระพรของสันติภาพฝ่ายโลก แต่เขาจะมาในความสำเร็จแห่งพระสัญญาของพระเจ้า... Continue reading