สดุดี 15:1-3 – ข้าแต่พระเจ้า ผู้ใดจะอาศัยอยู่ในพลับพลาของพระองค์ ผู้ใดจะอยู่บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ คือผู้ที่ดำเนินชีวิตอย่างหาที่ติมิได้และปฏิบัติให้ถูกต้องตามธรรม และพูดความจริงจากจิตใจของตน ผู้ซึ่งไม่ใช้ลิ้นของตนในการนินทาว่าร้าย ไม่กระทำชั่วต่อเพื่อน และไม่ด่าเพื่อนบ้านของตน “ข้าแต่พระเจ้า ผู้ใดจะอาศัยอยู่ในพลับพลาของพระองค์” นี่เป็นคำถามที่สำคัญ ใครสามารถเข้าไปในการทรงสถิตอยู่ด้วยของพระเจ้าและนมัสการพระองค์ในพระวิหารศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ คำถามนี้นำเราให้คิดถึงคำถามที่สำคัญมากขึ้นไปอีก ใครจะอยู่ในการทรงสถิตด้วยของพระเจ้าและอาศัยกับพระองค์ชั่วนิรันดร์ เราอาจได้ยินคำตอบยอดนิยมต่อคำถามดังกล่าวว่า “คนดีไปสวรรค์” “คนที่พยายามอย่างหนักเพื่อทำตามกฎของพระเจ้าหรือคนที่อย่างน้อยทำดีที่สุดก็จะได้รับความรอด” เราเองอาจติดกับลวงของคำตอบเหล่านั้นโดยคาดหวังอย่างโง่เขลาว่าการพยายามทำดีที่สุดของเราจะเพียงพอต่อการได้รับชีวิตนิรันดร์ ข้อกำหนดสำหรับการอยู่ในการทรงสถิตของพระเจ้าเวลานี้และตลอดไปนั้นมีมากกว่านี้ ตามที่ผู้เขียนสดุดีกล่าวคือ ผู้ที่ไร้ที่ติ ผู้ที่ทำถูกต้องและพูดความจริง ผู้ที่ไม่ทำผิดต่อเพื่อนบ้านก็จะอยู่ในพระนิเวศของพระเจ้า พระเจ้าทรงบอกคนอิสราเอลว่า “เจ้าทั้งหลายต้องบริสุทธิ์ เพราะเราพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์” (เลวีนิติ... Continue reading