1 โครินธ์ 2:1-5 ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย เมื่อข้าพเจ้ามาหาท่าน ข้าพเจ้ามิได้มาเพื่อประกาศสักขีพยานของพระเจ้าแก่ท่านทั้งหลาย ด้วยถ้อยคำอันไพเราะหรือด้วยสติปัญญา เพราะข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะไม่แสดงความรู้เรื่องใดๆ ในหมู่พวกท่านเลย เว้นแต่เรื่องพระเยซูคริสต์และการที่พระองค์ทรงถูกตรึงที่กางเขนและเมื่อข้าพเจ้าอยู่กับท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าก็อ่อนกำลัง มีความกลัวและความหวาดหวั่นมาก คำพูดและคำเทศนาของข้าพเจ้าไม่ใช่คำที่เกลี้ยกล่อมด้วยสติปัญญา แต่เป็นคำซึ่งได้แสดงพระวิญญาณและพระเดชานุภาพ เพื่อความเชื่อของท่านจะไม่ได้อาศัยสติปัญญาของมนุษย์ แต่อาศัยฤทธิ์เดชของพระเจ้า “ทำไมพระเจ้าไม่ทรงส่งคนที่เหมาะสมกว่ามาทำงานนี้” ข้าพเจ้าคิดว่าคำถามนี้เป็นคำถามที่ศิษยาภิบาลและผู้นำคริสตจักรส่วนใหญ่ถามตนเองอยู่บ่อยครั้ง เมื่อพระเจ้าทรงเลือกที่จะก่อตั้งคริสตจักรผู้ลี้ภัยชาวเวียดนามโดยใช้สามีของข้าพเจ้ากับข้าพเจ้านั้น ถ้าพูดอย่างมนุษย์ก็จะเห็นได้ชัดเจนว่าเราไม่ใช่คนที่เหมาะที่สุดสำหรับงานนั้น สามีของข้าพเจ้าเป็นนักศึกษาพระคริสตธรรมปีหนึ่งพร้อมกับพูดภาษาอังกฤษสำเนียงเวียดนามอีกด้วย ข้าพเจ้ามีอายุเพียง 22 ปีในขณะที่เป็นนักศึษาปริญญาโทเต็มเวลาพร้อมกับมีปัญหาสุขภาพมากมาย เราไม่มีเวลา เราไม่มีเงินทอง และเรามีประสบการณ์เพียงน้อยนิดเกี่ยวกับงานที่เรากำลังจะทำ ทุกคนอาจมองดูเราและพูดได้ว่า “คุณเรียกพวกนี้ว่ามิชชันนารีเหรอ คุณบ้าหรือเปล่า”... Continue reading