ข้อพระคัมภีร์: ขณะนั้นพระเยซูได้ตรัสกับหมู่ชนว่า “ท่านทั้งหลายเห็นเราเป็นโจรหรือ จึงถือดาบถือตะบองออกมาจับเรา เราได้นั่งสั่งสอนในบริเวณพระวิหารทุกวัน ท่านก็หาได้จับเราไม่ แต่เหตุการณ์ที่ได้บังเกิดขึ้นครั้งนี้ เพื่อจะสำเร็จตามที่ผู้เผยพระวจนะได้เขียนไว้” แล้วสาวกทั้งหมดก็ได้ละทิ้งพระองค์ไว้ และพากันหนีไป (มัทธิว 26:55-56) ภาพของฝูงชนไม่ใช่จุดที่คุณจะค้นพบเหตุและผลมากนัก แต่ในจุดนี้เราเห็นพระเยซูทรงพยายามจะทำให้ผู้คนที่จับกุมพระองค์ฉุกคิดเพียงชั่วครู่ เพราะอะไร พระองค์ทรงทราบว่าพระองค์ไม่หลบหนีไปไหน ไม่มีสามัญสำนึกใดจะช่วยกู้พระองค์ให้รอดในตอนนี้ แต่การคิดอย่างชัดเจนอาจช่วยกู้ผู้คนที่จู่โจมพระองค์บางคนให้รอด บางทีอาจไม่ใช่ในวินาทีนี้ แต่คำตรัสของพระเยซูอาจกลับมาดังอีกครั้งหนึ่ง ในขณะที่เขานอนกระสับกระส่ายอยู่ในยามค่ำคืน และเขาอาจสงสัยว่า “ทำไมเราจึงออกไปที่นั่นด้วยอาวุธครบมือ พวกผู้นำของเราหลอกเราหรือเปล่า” รอยแยกเล็กๆ ของความสงสัยรอยนั้นอาจเป็นช่องให้ความสว่างส่องผ่านเข้าไป รอยแยกนั้นอาจเป็นช่องทางนำไปสู่การกลับใจ และการมีความเชื่อในพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดของเขา โดยการทำงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์ พวกเราส่วนใหญ่เคยถูกหลอกมาก่อน... Continue reading