กิจการ 2:42-47 – เขาทั้งหลายได้ขะมักเขม้นฟังคำสอนของจำพวกอัครทูตและร่วมสามัคคีธรรม ทั้งขะมักเขม้นในการหักขนมปังและการอธิษฐาน เขามีความเกรงกลัวด้วยกันทุกคน และพวกอัครทูตทำการอัศจรรย์ และหมายสำคัญหลายประการ บรรดาผู้ที่เชื่อถือนั้นก็อยู่พร้อมกัน ณ ที่แห่งเดียว และทรัพย์สิ่งของของเขาเหล่านั้นเขาเอามารวมกันเป็นของกลาง เขาจึงได้ขายที่ดินและทรัพย์สิ่งของมาแบ่งให้แก่คนทั้งปวงตามซึ่งทุกคนต้องการ เขาได้ร่วมใจกันไปในพระวิหาร และหักขนมปังตามบ้านของเขา ร่วมรับประทานอาหารด้วยความชื่นชมยินดีและใจกว้างขวางทุกวันเรื่อยไป ทั้งได้สรรเสริญพระเจ้าและคนทั้งปวงก็ชอบใจ ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดให้คนทั้งหลายซึ่งกำลังจะรอดมาเข้ากับพวกสาวกทุกวันๆ บางคนในปัจจุบันพูดว่าคริสตจักรยุคแรกใจกว้าง ใจกว้างมากเกินไป เขาขายทรัพย์สมบัติและแบ่งปันให้คนยากจนเหมือนกับไม่มีวันพรุ่งนี้ แล้วเขาก็มีความสุข ดังที่ลูกากล่าวไว้ว่าเขามี “ความชื่นชมยินดีและใจกว้างขวางทุกวันเรื่อยไป ทั้งได้สรรเสริญพระเจ้าและคนทั้งปวงก็ชอบใจ” อะไรเป็นที่มาของความชื่นชมยินดีเช่นนี้หรือ มีครั้งหนึ่งที่การให้ด้วยใจกว้างขวางทำได้ง่ายอย่างเหลือเชื่อ นั่นคือเมื่อตัวคุณเองเพิ่งได้รับของขวัญสำคัญของชีวิต ใครจะขี้เหนียวอยู่ได้เมื่อหัวใจของคุณเต็มล้นด้วยความชื่นชมยินดีและพระคุณ ซึ่งก็เช่นเดียวกับคริสเตียนเหล่านี้... Continue reading