กิจการ 2:1-4 – เมื่อวันเทศกาลเพ็นเทคอสต์มาถึง จำพวกศิษย์จึงรวมอยู่ในที่แห่งเดียวกัน ในทันใดนั้นมีเสียงมาจากฟ้าเหมือนเสียงพายุกล้าสั่นก้องทั่วตึกที่เขานั่งอยู่นั้น มีเปลวไฟสัณฐานเหมือนลิ้นปรากฏแก่เขากระจายอยู่บนเขาสิ้นทุกคน เขาเหล่านั้นก็ประกอบด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงตั้งต้นพูดภาษาอื่นๆ ตามที่พระวิญญาณทรงโปรดให้พูด วันนั้นต้องเป็นวันที่พิเศษมากเมื่อพระเจ้าทรงส่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงมาเหนือคริสเตียนกลุ่มแรกทั้งชายและหญิง ทั้งคนร่ำรวยและยากจน คนมีฐานะทางสังคมสูงและต่ำต้อย เขาทั้งหลายเห็นบางอย่างเหมือนลิ้นที่เป็นเปลวไฟลงมาอยู่บนแต่ละคน แล้วพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงให้เขาทำงานด้วยการประกาศข่าวประเสริฐเกี่ยวกับพระเยซูกับทุกคนในเมือง คนท้องถิ่นและต่างถิ่นโดยใช้ภาษาของเขาเหล่านั้น นั่นเป็นการอัศจรรย์ แต่การอัศจรรย์นั้นไม่ได้ดำเนินต่อไปวันแล้ววันเล่า คนเหล่านั้นทั้งหมดหยุดพูดภาษาอื่นๆ ในเวลาอันรวดเร็ว ชีวิตของเขาเข้าสู่ภาวะปกติอีกครั้ง นั่นหมายความว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทิ้งเขาไปหรืออย่างไร เปล่าเลย ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน พระคัมภีร์กล่าวว่าเปลวไฟที่เขาเห็นนั้น “ทรงอยู่บน” คริสเตียนเหล่านั้นแต่ละคน พระวิญญาณไม่ได้เสด็จมาเพื่อแสดงอะไรใหญ่โตแล้วจากเมืองนั้นไป แต่พระองค์ทรงมาเพื่ออยู่กับเขาตลอดไปไม่ว่าการอัศจรรย์ชั่วแวบจะดำเนินต่อไปหรือไม่ก็ตาม พระวิญญาณทรงมาหาเราด้วยเช่นกัน... Continue reading