โรม 7:1, 4-6 – ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย ท่านไม่รู้หรือ (ข้าพเจ้าพูดกับคนที่รู้ธรรมบัญญัติแล้ว) ว่าธรรมบัญญัตินั้นมีอำนาจเหนือมนุษย์ก็เฉพาะในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น… เช่นนั้นแหละพี่น้องทั้งหลาย ท่านทั้งหลายได้ตายจากธรรมบัญญัติทางพระกายของพระคริสต์ เพื่อท่านจะตกเป็นของผู้อื่น คือของพระองค์ผู้ทรงฟื้นขึ้นมาจากความตายแล้ว เพื่อเราทั้งหลายจะได้เกิดผลถวายแด่พระเจ้า เพราะว่าเมื่อเราดำเนินชีวิตตามทางโลก ตัณหาชั่วที่ธรรมบัญญัติเร้าให้เกิดขึ้นนั้น ได้ทำให้อวัยวะของเราก่อกรรมชั่วนำไปสู่ความตาย แต่บัดนี้เราได้พ้นจากธรรมบัญญัติ คือได้ตายจากธรรมบัญญัติที่ได้ผูกมัดเราไว้ เพื่อเราจะได้ไม่ประพฤติตามตัวอักษรในประมวลธรรมบัญญัติเก่า แต่จะดำเนินชีวิตใหม่ตามลักษณะพระวิญญาณ มีเรื่องไร้สาระในครอบครัวของข้าพเจ้าคือ คำพูดเมื่อเราทำอะไรไม่สำเร็จ เราจะพูดว่า “ขอโทษนะ วันนี้ฉันตายแล้ว ไม่สามารถทำนี้ได้” ปกติคำพูดนี้ทำให้คนอื่นหัวเราะ แล้วเราก็ประนีประนอมกับสิ่งที่เกิดขึ้นใช่ไหม ถ้าคุณตายคุณก็เป็นอิสระ คงไม่มีใครคาดหวังให้คุณทำอะไรอีก... Continue reading