มัทธิว 14:22-27 – ครั้นแล้วพระองค์ได้ตรัสให้เหล่าสาวกลงเรือข้ามฟากไปก่อน ส่วนพระองค์ทรงรอส่งประชาชนกลับบ้าน และเมื่อให้ประชาชนเหล่านั้นไปหมดแล้ว พระองค์เสด็จขึ้นไปบนภูเขาโดยลำพังเพื่ออธิษฐาน เวลาก็ดึกลง พระองค์ยังทรงอยู่ที่นั่นแต่ผู้เดียว ในขณะนั้นเรืออยู่กลางทะเลแล้ว และถูกคลื่นโคลงเพราะทวนลมอยู่ ครั้นเวลาสามยามเศษ พระองค์จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก เมื่อเหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงดำเนินมาบนทะเลเขาก็ตกใจนัก ร้องอึงไปเพราะกลัว คิดว่าเป็นผี ในทันใดนั้นพระเยซูตรัสกับเขาว่า “ทำใจให้ดีไว้เถิด เราเอง อย่ากลัวเลย” ข้าพเจ้าไม่ชอบเลยเมื่อพระเยซูทรงทำอย่างนี้กับข้าพเจ้า คุณก็ไม่ชอบด้วยเหมือนกันอย่างไม่น่าสงสัย ข้าพเจ้าหมายถึงสิ่งที่พระองค์ทรงบอกคุณให้ไปและทำบางอย่างที่ทำให้คุณรู้สึกกังวลเล็กน้อย เช่น การลงไปในเรือแล้วไปบางที่บางแห่งโดยไม่มีพระองค์ไปด้วยเป็นเวลาสองสามชั่วโมง จากนั้นก็เกิดความโกลาหลมากมาย แล้วคุณเริ่มเครียดว่าพระองค์ทรงอยู่ที่ไหน และทำไมพระองค์ทรงให้คุณผจญกับสิ่งนี้ตั้งแต่เริ่มต้น คุณเห็นบางอย่างน่ากลัวอย่างที่สุดและคุณหวีดร้อง ทันใดนั้นพระองค์ตรัสว่า... Continue reading