เยเรมีย์ 17:5-8 – พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “คนที่วางใจในมนุษย์ และให้เนื้อหนังเป็นมือของเขา และใจของเขาหันออกจากพระเจ้า คนนั้นก็เป็นที่แช่งสาป เขาเป็นเหมือนพุ่มไม้ที่อยู่ในทะเลทราย และไม่เห็นความดีอันใดมาถึงเลย เขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่แตกระแหงที่ในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีคนอาศัย คนที่วางใจในพระเจ้าย่อมได้รับพระพร คือผู้ที่ความวางใจของเขาอยู่ในพระเจ้า เขาเป็นเหมือนต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมน้ำ ซึ่งหยั่งรากของมันออกไปข้างลำน้ำ เมื่อแดดส่องมาถึงก็ไม่กลัว เพราะใบของมันคงเขียวอยู่เสมอ และไม่กระวนกระวายในปีที่แห้งแล้ง เพราะมันไม่หยุดที่จะออกผล” บางครั้งเมื่อเราขับรถผ่านประเทศอเมริกาก็เห็นภูมิประเทศที่เป็นสีน้ำตาลและแห้งแล้ง เราอาจขับผ่านทะเลทราย หรืออาจเป็นพื้นที่ฟาร์ม แต่หลังจากการเก็บเกี่ยวแล้วก็ไม่มีใครทำให้พื้นดินชุ่มชื้นในเวลานี้ แล้วต่อมาบนเส้นขอบฟ้าเราเห็นทิวแถวของต้นไม้ ไม่ต้องใช้เวลานานที่จะเรียนรู้ว่านั่นหมายความว่าอะไร ที่นั่นมีแม่น้ำแม้เราจะยังมองไม่เห็นก็ตาม ต้นไม้ไม่สนใจที่ฝนไม่ตกมาหลายเดือน ต้นไม้เหล่านั้นยังเขียวสดและเติบโต ทั้งสูงกว่าทุกอย่างบนพื้นดิน... Continue reading