อิสยาห์ 66:10-14 – “จงเปรมปรีดิ์กับเยรูซาเล็มและยินดีกับเธอนะบรรดาเจ้าที่รักเธอ จงเปรมปรีดิ์กับเธอด้วยความชื่นบาน นะบรรดาเจ้าที่ไว้ทุกข์เพื่อเธอ เพื่อเจ้าจะได้ดูดและอิ่มใจ ด้วยอกอันประเล้าประโลมของเธอ เพื่อเจ้าจะได้ดื่มให้เกลี้ยง ด้วยความปีติยินดีจากศักดิ์ศรีอันอุดมของเธอเพราะพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ”ดูเถิด เราจะนำสวัสดิภาพมาถึงเธออย่างกับแม่น้ำ และทรัพย์สมบัติของบรรดาประชาชาติ เหมือนลำน้ำที่กำลังล้น และเจ้าทั้งหลายจะได้ดูด เธอจะอุ้มเจ้าไว้ที่บั้นเอวของเธอ และเขย่าขึ้นลงที่เข่าของเธอ ดั่งผู้ที่มารดาของตนเล้าโลม เราจะเล้าโลมเจ้าเช่นนั้น และเจ้าจะรับการเล้าโลมในเยรูซาเล็ม เจ้าจะเห็น และใจของเจ้าจะเปรมปรีดิ์ กระดูกของเจ้าจะกระชุ่มกระชวยอย่างหญ้าอ่อน และเขาจะรู้กันว่าหัตถ์ของพระเจ้าอยู่กับผู้รับใช้ของพระองค์ และความพิโรธต่อสู้ศัตรูของพระองค์” ข้าพเจ้ารู้สึกยากที่จะเชื่อมโยงกับแนวคิดของเยรูซาเล็มในฐานะเป็นบุคคล ข้าพเจ้าไม่คิดถึงเมืองในทางนั้น แม้จะเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์มายาวนานและมีความหมายเชิงสัญลักษณ์มากมายก็ตาม แต่มีเหตุผลที่ดีสำหรับพระเจ้าที่ทรงเลือกภาพนี้สำหรับเนื้อหาตอนนี้ ในอดีตเยรูซาเล็มเป็นทุกอย่างยกเว้นความปลอดภัยสำหรับชาวเมือง... Continue reading