ฮีบรู 12:1-2 – เหตุฉะนั้นเมื่อเรามีพยานพรั่งพร้อมอยู่รอบข้างเช่นนี้แล้ว ก็ขอให้เราละทิ้งทุกอย่างที่ถ่วงอยู่ และบาปที่เกาะแน่น ขอให้เราวิ่งแข่งด้วยความเพียรพยายาม ตามที่ได้กำหนดไว้สำหรับเรา หมายเอาพระเยซูเป็นผู้บุกเบิกความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อของเราสมบูรณ์ พระองค์ได้ทรงอดทนต่อกางเขน เพื่อความรื่นเริงยินดีที่ได้เตรียมไว้สำหรับพระองค์ ทรงถือว่าความละอายนั้นไม่เป็นสิ่งสำคัญและพระองค์ได้ประทับ ณ เบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้า ในสมัยที่ข้าพเจ้าเป็นเด็ก พวกเราต้องวิ่งอย่างมากในวิชาพละศึกษา ข้าพเจ้าไม่ถนัดในเรื่องนี้เท่าไหร่ เนื่องจากมีอาการหอบหืดและข้อต่อหลวมมาก ข้าพเจ้าต่อสู้อย่างมากเพื่อจะวิ่งให้สุดเส้นทาง เมื่อวิ่งรั้งท้ายเพื่อนร่วมห้องทุกคนก็หัวเราะเยาะข้าพเจ้า เพื่อไปให้สุดเส้นทาง เอาล่ะ ข้าพเจ้าต้องจินตนาการแบบเดียวกันกับที่ผู้เขียนฮีบรูอธิบายไว้ในพระคัมภีร์ตอนนี้ ท่านกล่าวว่า “ขอให้เราวิ่งแข่งด้วยความเพียรพยายาม ตามที่ได้กำหนดไว้สำหรับเรา หมายเอาพระเยซูเป็นผู้บุกเบิกความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อของเราสมบูรณ์” อะไรคือแรงจูงใจที่ทำให้เราสามารถวิ่งอย่างหนักและอย่างต่อเนื่อง... Continue reading