ยอห์น 11:25-26 – พระเยซูตรัสกับเธอว่า “เราเป็นเหตุให้คนทั้งปวงเป็นขึ้นและมีชีวิต ผู้ที่วางใจในเรานั้น ถึงแม้ว่าเขาตายแล้วก็ยังจะมีชีวิตอีก และทุกคนที่มีชีวิตและวางใจในเราจะไม่ตายเลย เจ้าเชื่ออย่างนี้ไหม” ช่างน่าฉงนกับวิธีการที่คนฉลาดปฏิเสธการเผชิญหน้ากับชีวิตที่ย่ำแย่ เขาชอบที่จะไม่คิดถึงเรื่องนี้ เขาไม่พูดถึงมันด้วยซ้ำ ชายนักธุรกิจบอกกับเพื่อนผู้รับใช้วัยหนุ่มของผมว่าเขาจะไม่ฟังเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับความตายในคำเทศนาอีกแล้ว “มันไม่มีผลอะไรเลยกับเราในสมัยนี้” ผู้บริหารกล่าว “โดยส่วนตัวมันไม่ได้กระตุ้นอะไรผมเลย” แปดเดือนต่อมานักธุรกิจคนเดิมนั่งอยู่ในความเศร้าโศกที่บ้านภายหลังกลับมาจากงานศพภรรยาผู้เสียชีวิตด้วยโรคที่ไม่สามารถรักษาได้ สามีคนนี้ต่อสู้ทุกอย่างด้วยทรัพย์สินที่มีอยู่แต่ก็ไม่ได้ผล ความตายไม่ล่าถอยเลย แพทย์ผู้เชี่ยวชาญจากที่ต่างๆ เดินทางมาให้การรักษา แต่ไม่สามารถช่วยอะไรได้ ในที่สุดตอนดึกของคืนวันหนึ่ง ความตายก็เดินเข้ามายังห้องที่ซึมเศร้าของโรงพยาบาลซึ่งภรรยาของเขานอนอยู่แล้วก็พรากชีวิตภรรยาของเขาไป พระคัมภีร์มีเหตุผลที่ดีที่เรียกความตายของมนุษย์ว่า “ศัตรูสุดท้าย” ไม่มีคำตอบให้กับความตายยกเว้นการเสแสร้งว่าความตายไม่มีอยู่ใช่หรือไม่ ไม่มีทางที่จะพบกับความตายได้ยกเว้นการต่อสู้กับความตายด้วยยาใช่หรือไม่ ไม่มีพลังที่ชนะความตายได้เมื่อมันมาเคาะที่ประตูเพื่อนบ้านหรือประตูบ้านของคุณเองใช่หรือไม่ เมื่อภรรยาของเขาเสียชีวิต... Continue reading