สดุดี 131:1-2 – ข้าแต่พระเจ้า จิตใจของข้าพระองค์มิได้เห่อเหิมและนัยน์ตาของข้าพระองค์มิได้ยโส ข้าพระองค์มิได้ไปยุ่งกับเรื่องใหญ่โต หรือเรื่องอัศจรรย์เกินตัวของข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์ได้สงบและระงับจิตใจของข้าพระองค์ อย่างเด็กที่หย่านมแล้วสงบอยู่ที่อกมารดาของตน จิตใจของข้าพระองค์สงบอยู่ภายในข้าพระองค์ เหมือนอย่างเด็กที่หย่านมแล้ว สาวกของพระเยซูทูลถามพระองค์ว่า “ใครเป็นใหญ่ในแผ่นดินสวรรค์” (มัทธิว 18:1ข) เห็นชัดเจนว่านี่เป็นประเด็นที่เขาให้ความสนใจมากและหลายครั้งที่นำมาเป็นเรื่องทะเลาะกัน บางทีสาวกอาจหวังว่าพระเยซูจะบอกชื่อคนหนึ่งในหมู่เขาว่าเป็น “ผู้ที่เป็นใหญ่ที่สุด” แต่พระองค์ไม่ทรงทำเช่นนั้น พระเยซูทรงให้บทเรียนแก่สาวกของพระองค์เรื่องความเป็นใหญ่ แต่พระเจ้าของเราไม่ทรงวัดความเป็นใหญ่อย่างที่โลกทำ พระองค์ไม่ได้ชี้ไปที่ผู้นำทหารเพื่อแสดงความยิ่งใหญ่ พระองค์ไม่ทรงพูดถึงจักรพรรดิโรมันหรือฟาริสีที่มีชื่อเสียงว่าเป็นตัวอย่างของความเป็นใหญ่ พระเยซูไม่ทรงชี้ที่พระองค์เองด้วยซ้ำ แต่ทรงชี้ไปที่เด็ก “พระเยซูจึงทรงเรียกเด็กเล็กๆ คนหนึ่งมา ให้ยืนท่ามกลางเขา แล้วตรัสว่า “เรากล่าวความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า... Continue reading