“พระสิริจงมีแด่พระเยซู ผู้ทรงหลั่งพระโลหิตแห่งชีวิตเพื่อข้าฯ จากเส้นพระโลหิตอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส” “โลหิตของอาเบลเพื่อการแก้แค้นร้องทุกข์ถึงสวรรค์ แต่พระโลหิตของพระเยซูมีไว้เพื่อเสียงร้องขอการยกโทษของเรา” ความรุนแรงส่วนมากที่เกิดขึ้นรอบข้างเรามีรากเหง้าอยู่ในความแค้น นี่เป็นวิธีการของโลกที่ล้มลงในความบาปที่จะมุ่งแก้แค้นสำหรับความผิดที่เกิดขึ้นจริงหรือความผิดที่นึกเอาเอง ความต้องการที่จะแก้แค้นไม่ได้นำไปสู่การเลือดตกยางออกเสมอไป ด้วยวิธีการที่ร้ายแรงน้อยกว่าแต่ก็ยังคงเป็นภัยที่ร้ายกาจ เรามักตอบแทนการเกลียดด้วยการเกลียดและการดูถูกด้วยการดูถูกตามแบบฉบับส่วนตัวของเราในเรื่อง “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน” เราเชื่อว่าการแก้แค้นจะแก้ไขความผิดที่กระทำต่อเราให้ถูกต้องด้วยเหตุใดเหตุหนึ่ง แม้เราจะไม่พอใจมากนักถ้าคนอื่นมุ่งแก้แค้นสำหรับความผิดของเราที่เราทำกับเขาก็ตาม เราลืมพระคำของพระเจ้าที่ให้ไว้กับเราอย่างง่ายดายว่า “นี่แน่ะ ท่านผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้า อย่าแก้แค้น แต่จงมอบการนั้นไว้ แล้วแต่พระเจ้าจะทรงลงโทษ เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ‘การแก้แค้นเป็นของเรา เราเองจะตอบแทน’” (โรม 12:19) การลงโทษสำหรับความบาป (สำหรับความต้องการที่ไม่ยอมยกโทษของเรา) ถูกประกาศไว้ครั้งแรกในสวนเอเดนที่ว่า “แต่ผลของต้นไม้แห่งการรู้ถึงความดีและความชั่วนั้น... Continue reading