ลูกา 14:27-33 – [พระเยซูตรัส] “ผู้ใดมิได้แบกกางเขนของตนตามเรามา ผู้นั้นจะเป็นสาวกของเราไม่ได้ ด้วยว่าในพวกท่านมีผู้ใดเมื่อปรารถนาจะสร้างตึก จะไม่นั่งลงคิดราคาดูเสียก่อนว่าจะมีพอสร้างให้สำเร็จได้หรือไม่ เกรงว่าเมื่อลงรากแล้วและกระทำให้สำเร็จไม่ได้ คนทั้งปวงที่เห็นจะเยาะเย้ยเขา ว่า ‘คนนี้ตั้งต้นก่อ แต่ทำให้สำเร็จไม่ได้’ หรือมีกษัตริย์องค์ใดเมื่อจะยกกองทัพไปทำสงครามกับกษัตริย์อื่นจะมิได้นั่งลงคิดดูก่อนหรือว่าที่ตนมีพลทหารหมื่นหนึ่ง จะสู้กับกองทัพที่ยกมารบสองหมื่นนั้นได้หรือไม่ ถ้าสู้ไม่ได้ เมื่อยังอยู่ห่างกัน ก็จะใช้พวกทูตไปขอเป็นไมตรีกัน ก็เช่นนั้นแหละ ทุกคนในพวกท่านที่มิได้สละสิ่งสารพัดที่ตนมีอยู่จะเป็นสาวกของเราไม่ได้” นี่เป็นเนื้อหาคำสอนที่แปลกสำหรับข้าพเจ้า พระเยซูทรงพูดเกี่ยวกับชีวิตคริสเตียนอย่างชัดเจนและทรงแนะนำผู้คนให้พิจารณาว่าอะไรที่เขาต้องสูญเสียก่อนที่เขาจะเริ่มเป็นสาวกของพระองค์ไปตลอดชีวิต พระองค์ทรงต้องการให้เรารู้ถึงค่าที่เราจ่ายอย่างจริงจัง แต่ใครล่ะที่สามารถทำอย่างนั้นได้ ข้าพเจ้าไม่มีความคิดที่แจ่มชัดว่าตัวเองต้องเสียอะไรบ้างเมื่อมาเป็นคริสเตียน อ๋อ ข้าพเจ้ารู้พื้นฐานว่าความหมายคือการยอมวางสิทธิในการควบคุมตัวเองลงไม่ว่าจะทำอะไรหรือต้องการอะไร ข้าพเจ้าต้องยอมต่อพระเยซู แล้วก็หมายถึงการตายต่อบาปต่างๆ และนิสัยที่ไม่ดีด้วย... Continue reading