Kapag Tinawag Niya, Iingatan Niya
Kayo’y gagawin [ng Panginoon na] matatag hanggang wakas upang matagpuan kayong walang kapintasan sa araw ng ating Panginoong Jesu-Cristo. Tapat ang Diyos na tumawag sa inyo upang makipag-isa sa kanyang Anak na si Jesu-Cristo na ating Panginoon. (1 Corinto 1:8-9, MBBTAG)
Saan ka nagde-depend para matiyak na ang iyong pananampalataya ay tatagal hanggang sa pagdating ni Jesus?
Ang tanong ay hindi, Naniniwala ka ba sa walang-hanggang seguridad ng kaligtasan? Ang tanong ay, Paano tayo nananatiling ligtas?
Nakasalalay ba ang sigasig ng ating pananampalataya sa katapatan ng ating sariling determinasyon? O nakasalalay ba ito sa gawain ng Diyos para “patuloy tayong magtiwala”?
Ito ay isang dakila at kamangha-manghang katotohanan ng Kasulatan, na ang Diyos ay tapat at pananatilihin magpakailanman ang Kanyang mga tinawag. Ang ating pagtitiwala na tayo’y ligtas magpakailanman ay pagtitiwala na gagawin ng Diyos ang anumang kailangan para “patuloy tayong magtiwala!”
Ang katiyakan ng kawalang-hanggan ay hindi mas dakila kaysa sa katiyakan na patuloy tayong pagtitiwalain ng Diyos ngayon. Pero ang katiyakang iyan ay napakalaki para sa lahat ng tinawag ng Diyos.
Hindi bababa sa tatlong talata ang nag-uugnay sa tawag ng Diyos at sa pagpapanatili ng Diyos sa ganitong paraan.
Sinisiguro ng “katapatan” ng Diyos na pananatilihin Niyang ligtas magpakailanman ang lahat ng Kanyang tinawag.