در مقام فمینیست همواره تصورم این بوده است که با جنگیدن برای رهاسازی زنان دارم جهان بهتری میسازم ـ جهانی برابرتر، دادگستر و آزاد. اما این اواخر شروع کردهام به نگران شدن دربارهی این مسئله که آرمانهایی که پیشروان فمینیسم طراحشان بودند یکسره در خدمت هدفهای دیگری قرار گرفت هاست. بهخصوص از این ناراحتم که نقد ما از تبعیض جنسی اینک وسیلهای شده برای توجیه شکلهای نوین نابرابری و استثمار.