عبور جمعیت ایران از مرز ۸۷ میلیون نفر، در حالی که نرخ تولد و مرگومیر تفاوتهای فصلی آشکاری را نشان میدهد، پرسشهایی اساسی دربارهٔ کیفیت زندگی، نابرابریهای طبقاتی و پیامدهای اجتماعی این پویایی جمعیتی برانگیخته است. پروفسور مسعود کمالی، استاد جامعهشناسی، در گفتوگویی جامع هشدار میدهد که مهاجرت روستایی، رشد حاشیهنشینی و الگوی دوگانهٔ فرزندآوری میان طبقات فقیر و متوسط شهری، ریشه در سیاستهای نئولیبرال و نقش ناچیز دولت رفاه دارد؛ او تأکید میکند که بدون تغییرات بنیادین در ساختار اقتصادی و رویارویی با نظام نئولیبرال جهانی، نهتنها اختلاف طبقاتی عمیقتر میشود، بلکه خطر سازماندهی جمعیتهای حاشیهنشین توسط نیروهای افراطی و سرکوبگر، ایران را در معرض بحرانهای اجتماعی–سیاسی پیچیدهتری قرار خواهد داد.