سرکوب نظاممند معلمان در ایران پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، با چالشهای جدی مستندسازی در شهرهای کوچک و مناطق حاشیهای همراه بوده و در همان حال ظرفیتهای فشار بینالمللی را بیش از پیش برجسته کرده است. بهنام داراییزاده، حقوقدان و دبیر ارشد بخش فارسی کمپین حقوق بشر ایران، در گفتوگو با ما ضمن تشریح الگوی شناختهشده محرومیت پزشکی، سلول انفرادی و قطع ارتباط با خانواده، تأکید کرد که این اقدامات نهتنها با استانداردهای بینالمللی منع شکنجه مغایرت دارد، بلکه شمار واقعی بازداشتشدگان بهمراتب بیش از موارد مستندشده است و جامعه جهانی نباید اجازه دهد این پرونده به فراموشی سپرده شود.