در میان شکاف عمیق قدرت پس از خامنهای، «حجتیه مدرن» به عنوان نماد تندروترین جریان انقلابی، با اصرار بر آرمانگرایی آخرالزمانی در برابر هرگونه مذاکره و توافق ایستاده است. آیا این دوگانه «ایدئولوژی مطلق در برابر بقای نظام» عصر آرمانگرایی جمهوری اسلامی را به پایان میرساند؟ مهدیه گلرو، فعال سیاسی، در گفتوگو با ما به بررسی ریشههای تاریخی این جریان، آسیبهای آن بر عقلانیت و کنشگری مدنی، و وزنکشی جاری میان «میدان» و «میز مذاکره» میپردازد.