ایوب رحمانی، فعال کارگری، میگوید بستههای حمایتی دولت مانند تسهیلات ۲۲ میلیون تومانی به بنگاهها یا کالابرگ یک میلیون تومانی، در بهترین حالت نقش «قرص مسکن» را برای بیماری مزمن اقتصاد ایران دارند. به گفته او، تا زمانی که ریشههای ساختاری تورم ۷۳ درصدی و بیکارسازی گسترده شناسایی و درمان نشود، این طرحها نه از اخراج کارگران جلوگیری میکنند و نه توان خرید آنها را پایدار میسازند، بلکه فقط بار مسئولیت دولت در برابر کارگران را کم میکنند.