قطعنامه اخیر پارلمان اروپا با الزام کشورهای عضو به تعریف تجاوز جنسی بر اساس «فقدان رضایت آگاهانه، آزادانه و قابل بازگشت» (مدل معروف «بله یعنی بله») و رد صریح عواملی مانند سکوت، مقاومت نکردن یا روابط قبلی به عنوان رضایت، تحولی بنیادین در حقوق کیفری-جنسی اروپا به شمار می‌رود. با این حال، زهرا باقری‌شاد، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان، در گفت‌وگو با رادیو زمانه تشریح می‌کند که در نظام حقوقی ایران، نه تنها خبری از این مدل پیشرفته نیست، بلکه الزام قانونی «تمکین» در روابط زناشویی، اساساً امکان طرح هرگونه رضایت آگاهانه را نفی می‌کند و حتی مدل ابتدایی «نه یعنی نه» نیز در فرهنگ عمومی جا نیفتاده است. او این شکاف ساختاری را یکی از عمیق‌ترین موانع پیش روی جنبش زنان ایران برای به رسمیت شناختن خودمختاری بدنی می‌داند.