در پی خیزش دیماه ۱۴۰۴، آمارهای تکاندهندهای از موج بازداشتها در سراسر ایران به گوش میرسد. طبق گزارشهای تجمیعی، تا پایان روز چهل و هفتم اعتراضات، بیش از ۵۳ هزار مورد بازداشت و ۱۱ هزار مورد احضار ثبت شده است. در این میان، صدور احکام سنگینی با برچسبهای امنیتی همچون «محاربه» و «افساد فیالارض»، جامعه را در بهتی عمیق فرو برده است.اما در پسِ این اعداد و برچسبهای حقوقی، گروهی از آسیبپذیرترین قربانیان حضور دارند که صدایشان کمتر شنیده میشود: کودکانی که والدینشان بازداشت شده یا با خطر اعدام روبرو هستند.در این گفتگوی ویژه، با حامد فرمند، فعال حقوق کودکان و عضو شبکه جهانی مراکز نگهداری کودکان در زندانها، به بررسی ابعاد روانی و حقوقی زندگی این کودکان پرداختهایم. فرمند با تکیه بر تجربههای میدانی خود، از ضرورت شکستن تابوی آسیبهای روانی در خانوادههای زندانیان سیاسی میگوید و هشدارهای مهمی را درباره نحوه مواجهه با این کودکان مطرح میکند.