گاهی به پیشینه روابط ایران و تاجیکستان نشان می‌دهد که این سردی روابط بین آنها قبل از سازمان همکاری شانگهای و موضوع عضویت ایران در آن شروع شده بوده است. در طول دو سال گذشته با درخواست دولت تاجیکستان یک سری از فعالیت‌های فرهنگی، سیاسی و تجاری دولت ایران در شهرهای تاجیکستان متوقف شده‌اند. به این نمونه‌ها می‌توان اشاره کرد:

بسته شدن دفتر نمایندگی کمیته امداد خمینی در شهر دوشنبه منع صدور روادید برای شهروندان ایران در فرودگاه دوشنبه منع واردات برخی از مواد غذایی ایران به تاجیکستان تعطیلی دفتر رایزنی فرهنگی ایران در تاجیکستان تعطیلی دفتر رایزنی تجاری ایران در تاجیکستان ممنوعیت فروش آثار آیت الله خمینی در تاجیکستان

اعمال این محدودیت‌ها در حالی‌ست که از زمان فروپاشی شوروی تا کنون ایران یکی از کشورهای سرمایه گذار در تاجیکستان بوده و سرمایه‌های کلانی به تاجیکستان وارد کرده است. در قبال این سرمایه‌گذاری‌هاو فعالیت در جاده‌سازی و به‌ویژه ساختن تونل “استقلال” پاسخ سرد تاجیکستان به چه معناست؟ چه عواملی بر روابط دو کشور سنگینی می‌کنند؟ پرونده‌ای از مطالب در این باره. پرونده سردی روابط ایران و تاجیکستان در زمانه را در لینک زیر می‌توانید ببینید:

https://www.radiozamaneh.com/355567